Review: Sorry I’m late, I didn’t want to come / Jessica Pan

Al een tijdje keek ik uit naar dit boek van Jessica Pan. Alleen al door de titel en door de mooie kleur cover. Plus het boek gaat over introversie, en dat vind ik altijd boeiend. Of ‘ie in het echt ook beviel? Lees dan even verder. 😉

Sorry I’m late, I didn’t want to come gaat over Jessica zelf. Ze heeft haar introversie helemaal omarmd: gesprekken met vreemden gaat ze uit de weg, en eigenlijk sowieso alles wat buiten haar comfortzone is. Als haar vrienden verhuizen naar andere steden en landen, vraagt ze zich af wat er zou gebeuren als ze meer open zou staan voor andere mensen.

Willow had stopped to pet a woman’s dog in Prospect Park: she ended up spending the day with the woman, going to a jazz club with her until 4 a.m. and later landing her dream job through one of her new friend’s connections. She’d met her boyfriend in a queue for the toilet at a festival. (…) Her entire life has been shaped by these random encounters. All because she chooses to talk and listen to people she has just met, rather than run away from them at full-speed muttering, ‘I don’t speak English!’

Oké, tijd voor verandering dus. Jessica neemt zich voor een jaar lang te gedragen als extravert. Wat volgt zijn allerlei nieuwe avonturen, die voor een introvert als Jessica haar grootste nachtmerrie zouden zijn. Een jaar lang vol gesprekken met vreemden, speeches, nieuwe vrienden, solo-reizen en de ultieme uitdaging: stand-up comedy. Brengt een jaar vol extraversie Jessica wat ze er van hoopt? Of blijken deze dingen net zo verschrikkelijk als ze dacht?

Jessica Pan heeft een heel fijne schrijfstijl, waardoor ik door het boek vloog! e schrijft heel grappig, eerlijk en persoonlijk. En hoewel het natuurlijk niet een heel spannend boek is, wilde ik ook door lezen. Wat zou het volgende avontuur zijn? Hoe zou de speech gaan? Ook daardoor had ik dit boek in een paar dagen al uit. 🙂

In het begin had ik een beetje moeite met de tweedeling introversie en extraversie. Hoewel ik mezelf echt als introvert zou beschrijven, denk ik niet dat die tweedeling zo zwart-wit is. Gelukkig komt Jessica door het boek heen allerlei mensen tegen die minder stereotype introvert of extravert zijn, waaronder de introvert die dol is op improvisatie en de extravert die óók doodsbang blijkt te zijn voor zijn speech. Fijn!
Want uiteindelijk denk ik dat het voor iedereen belangrijk is om zo nu en dan buiten je comfortzone te kijken. Wat is er nog meer op de wereld? Hoe doen andere mensen dat? En ik vond dat een heel mooie les die ik meeneem uit dit boek.

Ben je ook nieuwsgierig naar Sorry I’m late, I didn’t want to come? Je bestelt ‘m hier!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.