Drie essays, drie reviews

Misschien zag je ze al op Instagram voorbij komen: de afgelopen weken las ik drie verschillende essays. Ik had zin om eens een ander genre te lezen, en deze essays boden me de kans om in één avond een heel boek(je) uit te lezen. Zo verdiepte ik me een zaterdagmiddag in het feminisme en las ik een avond over het vertrouwen in de politiek. Heel leerzaam dus!

We should all be feminists
Ik weet dat het niet om uiterlijk gaat, maar wat een mooie kaft! In dit essay schrijft Chimamanda Ngozi Adichie over haar ervaringen met feminisme, die ze plaatst in de vaak verborgen realiteit van sexual politics. Dat ze daarbij een breed perspectief heeft, vond ik heel mooi. Ze schrijft over ervaringen in Nigeria en de Verenigde Staten. Ze bespreekt de gevolgen van gender politiek voor zowel mannen als vrouwen. Met uiteindelijk de conclusie dat iedereen beter zou worden van meer gelijkheid. Ik heb een heeeleboel quotes overgeschreven. Oké, eentje dan: the problem with gender is that it prescribes how we should be rather than recognizing who we are.
Wat een mooie schrijfstijl – ik ga heel snel meer van haar lezen!

We moeten praten
Joris Luyendijk schrijft vaak politiek geëngageerde boeken – hij is dan ook journalist – waarvan ik eerder al ‘een goede man slaat soms zijn vrouw’ heb gelezen. Vanaf september begint mijn studie Political Communication, dus ik wilde graag me weer wat meer daarin verdiepen. Het essay ‘we moeten praten’ leek me een goede start. Het essay beschrijft verschillende bewegingen die ertoe leiden dat burgers hun vertrouwen in de traditionele politieke partijen opzeggen en in plaats daarvan voor populistische partijen kiezen. Het gaat over de bankencrisis, politici die eerst over het bedrijfsleven beslissen en er later een goedbetaalde baan vinden, de Europese Unie en immigratie. Wat ik heel jammer vond, is dat Luyendijk niet echt een oplossing biedt. Oké, zowel traditionele als populistische partijen maken er een zooitje van – maar hoe moet het dan wel? Kritiek leveren is makkelijk, een oplossing bieden is toch een stuk moeilijker..

Women and power
Nog een feministisch essay dat ik pas gelezen heb. Mary Beard is een classicist en beschrijft in women and power de machtsverhoudingen tussen man en vrouw. Dat doet ze vanuit haar expertise: er is veel aandacht voor man-vrouw verhoudingen in de klassieke tijd. Leuk vond ik dat, omdat ik veel verhalen herkende uit de lessen Latijn van de middelbare school. Die worden vergeleken met man-vrouw verhoudingen uit de politiek van nu, waarbij Clinton, Roussef, May en Merkel allemaal voorbij komen. De spotprenten maakten dat voor mij echt beeldend. Zo zie je bijvoorbeeld Clinton afgebeeld als Caligula.
Mijn editie had een uitgebreid nawoord van de schrijfster over de #MeToo movement, waarbij ze ook spreekt over haar eigen ervaringen. Dat was een heel persoonlijke toevoeging aan dit essay!

Conclusie: ik vind essays lezen heel leuk! Heel interessant om zo over allerlei onderwerpen te lezen, maar ook satisfying om in een middag een boek te kunnen uitlezen. Van deze drie vond ik het essay van Adichie het meest interessant, omdat het zo persoonlijk was en haar schrijfstijl echt prachtig.
Ik heb ook nog een bonustip: begin dit jaar las ik ‘eerste liefde’ van Stine Jensen, wat ook heel mooi was. Het is een filosofisch essay, over haar eerste relatie en elkaar aandacht geven. Echt een aanrader!

Lees jij weleens essays? Wat was je favoriet? 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.